suhh jauh jauh 15 january 2011

12:17, masuk hari, hope stat ngan mood baru. ntah pe kena ngan semalam. hangin satu badan, asal tak kena skit jer, nak hangin. tahniah buat en iblis laknatullah sebab berjaya buat sy jadi anak derhaka. derhaka ke? hope taklah sampai tahap tu. ko mesti gelak guling guling kan? sius, benci gler gler ngan ko. sory ayah terkasar malam tadi. akak tak sengaja. ngah stress cum tension, ayah datang bergurau mesti nak wat akak ceria, tapi akak terlepas hangin kat ayah. sory.. lum mintak maaf lg nih, nati lah mintak maaf, lum terasa sejuk sangat lagi nih. yes! sy patut mintak maaf pagi nati. kot kot tak sempat nati, bnyak dosa bawak mati nati, adeh!

okay, sume serba tak kena pada hari bertarikh 15 january 2011. band tarikh nih! banyak nanges nanges, skit skit nak nanges. banyak marah marah, skit skit nak marah. banyak makan, dah makan malam pun makan lg pastu. maybe tak boleh mengemas kot. yelah, slalu tension mengemas, tapi bukan larat dah nak wat keje keje tu skang nih. lagipun isnin nak wat kimo yg delay isnin lepas. badan tak boleh diberikan bebanan. hari nih masak nasi goreng pun lain dr selalu. nasi ngan sayur sama banyak. kalu boleh sume sayur ko nak masukkan fna. boleh pulak kau lupa letak garam. slalu kau minum teh, malam nih kau minum nescafe balik fna oi. not gud for ur healthy. slalu kau tak basuh pinggan malam malam sejak sakit, malam nih abis sume kau basuh. hurm.. spechless ntok beberapa jam tadi.

dan tadi sangat sangat memerlukan seseorang to talk. awak, sy perlukan awak tadi dan skang. fna tak nak cakap banyak, skit jer sebab bler fna nak luahkan pasal malam tadi fna tak boleh nak cakap banyak. yg fna boleh wat nanges banyak banyak. tapi fna tatau camne nak stat cakap ngan awak, awak macam bz sangat. alahai, jahatnya mulut. kalu lah boleh tarik balik pe yg sy cakap tadi. sumpah, taknak dah wat camtu kat ayah. hope sempat mintak maaf ngan ayah. ya ALLAH bagilah peluang ntok ak mintak maaf sebelum KAU ambil nyawaku..amin..

Selagi bernyawa, dugaan adalah persekitaran yg dicipta untuk semua insan. Persekitaran itu akan bertukar ganti dengan yg indah atau sebaliknya. Adakalanya indah hanya sementara, dan adakala indah hanya di mata orang lain yg memandang. Tuan punya diri yg tanggung hanya menjadi badut untuk keseronokan di mata ornag lain. Itulah pentas dunia dan manusialah yg akan melakonkan segala watak yg memenuhi setiap fragmen kehidupan.

kesah..

kesah yg diceritakan. kesah benar, realiti hidup.

ada sorang patient nih, die sakit kanser. masa die dapat tau die kena kanser, die ngah pragnent kan baby die. so, die decided tak mau wat kimo. biasalah, sayang sorang ibu kan. sanggup korbankan nyawa ntok anak sendiri. sius, sy belom menjadi ibu nih memahami naluri seorang ibu. comman sense lah bagi sorang wanita.

kesannya, die kena potong lidah die. pastu doktor cakap dah takda harapan nak sembuh. tak lama dah boleh hidup. tapi alhamdulillah, kuasa ALLAH die dapat hidup lama lah dari yg doktor jangkakan. kita manusia hanya mampu merancang, ALLAH jugak sebaik baik perancang. masa tu die dah ada anak sorang, tapi masih kecik. mesti deritakan, tak dapat nak jaga anak sendiri. hari hari die nanges, sebab sakit. okay, sy memahami lg di situ. sebab sy sendiri hari hari nanges masa awal awal treatment dulu. kesan kimo memang sakit, sampai seminggu asyik nanges jer. so, bagi orang yg wat kimo, nanges nanges perkara biasa jer bagi sy.

dua tahun lepas die meninggal. orang pun tak sangka die boleh meninggal. yelah, masa tu hari raya aidilfitri. elok elok jer bersembang, gurau gurau ngan anak die. tapi tiba tiba dah tak ada. AL-FATIHAH buat arwah.

sume yg jadi kita tak boleh nak jangkakan. tengah elok elok bersembang, bergurau senda boleh pergi mengadap ilahi. kadang kadang kita ingat yg sakit akan pergi dulu. tapi kadang kadang yg sihat tu pergi dulu. ajal maut sume ditangan tuhan. hari nih bersembang elok, esoknya kita dapat berita pemergian die. tak ada apa yg boleh dijangka. renung renungkan dan selamat beramal.. =)

diceritakan sendiri oleh adik arwah pada abang sy.